Клачко Аляксандр Кусь

Люты. Бахмут.“Гэта міна”.(аповед 5) Г(ідра) вырашыў адпрацаваць мінамі (снарады да сапага вельмі нагадваючыя мінамётныя міны). Ён выйшаў на сувязь з украінскім карэктыроўшчыкам і паведаміў, што мы гатовы працаваць па загадзя ўзгаднённаму сектару. Міны білі недакладна. Як казаў мне месяц таму украінскі сапажыст – з пералётам плюс-мінус 300 метраў. Таму прыдатны яны былі толькі для беглага […]

Люты. Бахмут.БМП працуе побач.(аповед 4) БПМ крупным калібрам аглушальнымі чэргамі адпрацавала па небачным нам рускім. Яна пад’ехала з іншага боку бетоннага плота метрах у 100-150 ад нашай пазіцыі. Мы бачылі толькі верхнюю яе частку. “Толькі б не адсюль пачала працаваць”, – дарма падумалі мы. Схавацца ў сваё ўкрыцце давялося нам, як толькі БМП пачало працаваць. […]

Сёння ў Вільні адбылося пахаванне былога добраахвотніка і грамадскага актывіста, майго пабраціма і блізкага для мяне чалавека Аляксандра “Сашко” Царука (25.09.1968 Пінск – 13.04.2024 Вільня). Зямля пухам. Дзякуй усім неабыякавым беларусам, прыняўшых удзел у арганізацыі пахавання і аддаўшых даніну памяці Сашко.

Не добраахвотнікі павінны падладжвацца пад грамадства, а грамадства пад добраахвотнікаў. https://www.svaboda.org/a/32907714.html Патрэбная і доўгачаканая праца «Хто быў на вайне, там і застаецца». Чаму былыя добраахвотнікі адчуваюць сябе лішнімі ў мірным жыцьці Сама меней двое беларускіх добраахвотнікаў, як мяркуецца, учынілі суіцыд, вярнуўшыся да мірнага жыцьця. Расказваем, якія праблемы ўзьнікаюць у людзей пасьля вяртаньня з вайны.

Развітанне з Аляксандрам Царуком пройдзе 17 красавіка з 10:00 да 15:00 па адрасе: Вільня, Dzuku, 101A, рытуальная зала «Аmžinybė» (Вільня).

На прэзентацыі перавыдання кнігі Аліны Нагорнай (@anahornaja ) “Мова404”. 4 красавіка 2024-га, Вільня. Набыць кнігу можна ў аўтаркі – @anahornaja (інстаграм-профіль) Прачытаць у электронным варыянце – па спасылцы ў інстаграм-профілі @mova.404

Люты. Бахмут.Выбар пазіцыі. Як жа без яго.(аповед 3)(частка 4)Пазіцыя выбрана. Мы пераехалі ў іншы раён Бахмута. Адсюль да рускіх было каля двух кілометраў. Адтуль даносіліся гукі боя. Часам прылятата і ў гэты раён. Сярод прыватнага сектара стаяла некалькі шматпавярховак. Асобныя прыватныя дамы ляжалі ў руінах. Шкло ў вокнах шматпавярховак было выбіта шмат у якіх кватэрах. […]

Беларускі добраахвотнік “Воскар” атрымаў параненне ва Ўкраіне. “Так, пару аскепачных у назе, азадку і руцы, нічога сур’ёзнага. Усё добра” Вайна трывае. Падтрымлівайце сваіх жаўнераў, беларусы.

… (працяг) За час вайны вось гэтыя два моманты: – думкі ў бахмуцкім акопе каб засняць на тэлефон небяспечны момант блізкага прылёту снарадаі– сённяшнія (03.02.2023-га) думкі ў бахмуцкай прыбіральні пра магчымую смерць у нелепым выглядзе запомніліся мне больш за ўсё, калі я думаў пра недарэчную смерць на вайне. Я баюся недарэчнай смерці? Самому зараз стаў […]

Люты. Бахмут.Выбар пазіцыі. Як жа без яго.(аповед 3)(частка 3)Думкі ў прыбіральні. Апошняй кропкай у справе (не) выбару пазіцыі ў гэтым месцы з’явілася тое, што на шляху магчымай траекторыі палёта нашага снарада быў электрычны дрот, што ўсё яшчэ вісеў тут на слупах. Мы вырашылі з’язжаць і пашукаць пазіцыю ў іншым месцы. Але ў мяне прыхваціла страўнік […]