Клачко Аляксандр Кусь

Цяпер “Куся” можна разглядзець з любога боку Дзіўная рэч – як звычайнае наведваньне цырульні можа так моцна ўплываць на ўнутраны стан? Не ведаю ў чым справа, але кожны раз пасля стрыжкі я заўсёды адчуваю сябе адноўленным гадоў на пяць. У вас такое бывае пасля звычайнай чарговай стрыжкі?

Сябры, мы зноў звяртаемся да вас. Мы пачынаем вялікую справу – такую, якая на першы погляд здаецца амаль нерэальнай. Але менавіта дзякуючы вам мы ўжо не раз бачылі: тое, што выглядае складаным, можна зрабіць разам.Крок за крокам – давесьці да канца. Сёньня мы адкрываем збор на стаматалагічнае лячэньне беларускіх ветэранаў-добраахвотнікаў. Два месяцы таму мы апыталі […]

Сябры, хочам падзяліцца з вамі яшчэ адной зробленай справай. У канцы 2025 года мы атрымалі фінансавую падтрымку ад арганізацыі, якая пажадала застацца ананімнай. Сродкі былі выдзелены на псіхалагічную дапамогу і цалкам выкарыстаны на гэты накірунак. Дзякуючы гэтай падтрымцы мы змаглі падтрымаць 4 ветэранаў і чальцоў іх сямей, аплаціўшы 33 сеансы псіхалагічнай дапамогі (21 індывідуальны і […]

Апдэйт па збору “Навальніца”: закрываем патрэбы і шукаем ментара.Сябры, маем добрыя навіны! Дзякуючы вашай падтрымцы, ветэран прайшоў курс лекаваньня ў псіхіятрычнай лякарні і знайшоў працу. Мы гатовы падвесьці вынікі па выкарыстаньні рэшты сродкаў. Што зроблена: Жыльлё: Аплочаны хостэл пасля лякарні на суму 157,27 €. Гэта дало ветэрану неабходны спакой пасля лекаваньня і час на пошук […]

Частка 9. Які лёс чакае “Ваўкалака”?Той восеньню 2023-га, мне стала відавочна тое, што “Бора” зразумеў за паўгады да гэтага: “Ваўкалаку” патрэбна псіхіатрычная дапамога. Тыя выпрабаваньні, якія ён прайшоў на вайне, тыя страты хлопцаў, якія даверыліся ягонаму камандаваньню і загінулі, надламалі яго псіхіку. Але пакуль ён сам не зразумее гэта – ніхто і нішто яму не […]

Частка 8. “На фронт ідзі!” Заснуў я ў 6. Раніца пачалася ў 8. Недзе ў калідоры за дзвярыма голас “Ваўкалака”: “Ты што тут робіш?”“Служу”Гук нейкай вазні ці ўдара ў грудзі:“На фронт ідзі служыць!” А потым на вуліцы:“Я пакажу як дапрашывать моіх бойцов!” Потым я выходжу праз нейкі час са свайго пакоя. Украінскі капелан размаўляе з […]

Частка 7. Бі сваіх, каб чужыя баяліся? Я пайшоў прагуляцца. Набраў “Ваяру” – хацелася з кімсьці падзяліцца адбыўшыміся непрыемнымі падзеямі. Калі я вярнуўся – аўтобус быў пусты і ў гатэлі цішыня. Пакоі зачынены. Толькі ў адным я застаў трох хлопцаў. Адзін спіць. “Ваўкалака”, кажуць, няма. Я падняўся наверх – “Рокаш” сядзіць у агульнай залі. Паразмаўлялі […]

Частка 6. “Кусь, ты з імі ніколі не трапіш у Беларусь”. П’яны “Нёман” з кімсьці з хлопцаў выясняў ці то адносіны, ці то так стасаваўся: “Хачу біцца! Зараз удару цябе ў бораду”, – казаў. Той хлопец падставіў твар і кажа: “Бі”. Я выйшаў на вуліцу. “Ваўкалак” быў у аўтобусе. Я пайшоў туды. “Мяў” хадзіў каля […]

Частка 5. “Я цябе застралю!” Прыехаў аўтобус з нашымі хлопцамі. Большай часткай – з “Волата”. Шмат нашых штурмавікоў. Усяго 23 чалавекі. За стырном – Заўхоз. Прыехалі а восьмай гадзіне вечара, 2-га лістапада 2023. Я выйшаў сустракаць іх. Каля аўтобуса ўжо быў “Рокаш” і “Капелан”. Здароўкаючыся з “Ваўкалакам”, я пачуў: “Кусь, ты са штабнымі трэшся?” Я […]

Частка 4. Мары сустрэліся з рэальнасьцю. 1 лістапада 2023. Карпаты. Нас сустрэў трохпавярховы будынак зусім не падобны на гатэль. На першым паверсе – невялікая сталовая. На другім і часткова на трэцім невялікія пакойчыкі. Многія з іх на 8(!) чалавек на двухярусных падлеткавых ложках. Я не чакаў такога. Не, на вайне я прывык, што сухі падвал […]