Паворым пра тое, пра што ў апазіцыі прынята маўчаць. Пра людзей, якія працавалі з Офісам Святланы Ціханоўскай, атрымлівалі гранты, былі ўнутры структуры — і пры гэтым спакойна вяртаюцца ў Беларусь.
Чаму адным — вобшукі, канфіскацыі, страта блізкіх і немагчымасць нават пахаваць маці, а іншым — бяспечнае вяртанне і цішыня?
Гэта размова пра два стандарты, культуру замоўчвання і пра тое, што з намі адбылося за пяць гадоў.
