Дзень перад святам Богаз’яўлення (Хросту Гасподняга), які ў візантыйскай традыцыі называецца Навячэ…

Дзень перад святам Богаз’яўлення (Хросту Гасподняга), які ў візантыйскай традыцыі называецца Навячэр’ем, — гэта час асаблівага прыгатавання. У народзе гэты вечар называюць «Галоднай куццёй».

Навячэр’е Богаз’яўлення — гэта дзень строгага посту. Сама назва «Галодная куцця» падкрэслівае кантраст з багатым калядным сталом: стравы на вячэру павінны быць поснымі (без мяса і малочных прадуктаў), а іх колькасць — больш сціплай.

Набажэнствы гэтага дня вельмі насычаныя і падобныя да тых, што адбываюцца напярэдадні Раства:

Царскія гадзіны: Чытаюцца спецыяльныя псалмы і ўрыўкі з Евангелля, якія рыхтуюць вернікаў да сустрэчы свята.

Вячэрня з Літургіяй св. Васіля Вялікага: Падчас яе чытаецца вялікая колькасць прароцтваў са Старога Запавету (парэмій), якія прадказвалі прыход Месіі і значэнне вады як сімвала жыцця і ачышчэння.

Галоўная асаблівасць дня — першае Вялікае вадасвяцце. Вада асвячаецца двойчы: у Навячэр’е (звычайна ў храме) і ў сам дзень свята (часта на рэках або азёрах — «на Ярдане»). Яе прыносяць дадому, пачынаюць з яе трапезу і акрапляюць ёю сваё жытло.

Як і на Раство, сям’я збіраецца за сталом, калі загараецца першая зорка. Галоўнай стравай застаецца куцця (каша з пшаніцы або ячменю).