Вайна

ЧАРГА Знакаміты “Ждун” (“Пачакун”) – гэта пацыент, які сядзіць у ЧАРЗЕ да ўрача ў чаканні дыягназу. Па словах Маргрыт ван Брэварт (аўтаркі), сваёй скульптурай яна хацела паказаць, што «пацыенты проста павінны чакаць сваёй долі з надзеяй на лепшае». Акрамя таго, мастачка паставіла перад сабой задачу зрабіць гэтага чакаючага пацыента прывабным і мілым, каб з ім […]

*СПГ-9. Дзірка ў столі* (аповед 5) Калі абстрэлы сціхлі, мы вярнуліся да сапага. Карціна, якую мы ўбачылі, запэўніла нас, што мы нарадзіліся ў сарочцы. Бетонны пыл на той момант ужо асеў на падлогу і сцены. Аграменная дзірка ў столі ззяла высока над нашымі галовамі. Куча бетонных абломкаў пад ей. Асобныя кавалкі бетона і штукатуркі валяліся […]

КОНІК КОНІКІ ў зімовы перыяд гінуць. У адрозненне ад саміх КОНІКАЎ, адкладзеныя імі і схаваныя глыбока ў глебу яйкі не баяцца халадоў, таму выдатна перажываюць нават самыя нізкія тэмпературы. Вывучаем матчыну мову разам #матчынамова@volnyja@shodklochko

https://youtu.be/FiVPCS1PFY0 Інтэрв’ю Аляксандра “Кусь” Клачко ўкраінскаму медыя “Апостраф TV” ад 04 ліпеня 2023-га, Кіеў. Пра Беларусь, пра рэпрэсіі, пра шлях да вызвалення, пра беларускую мову і пра тое якому рускаму я нават сення гатовы паціснуць руку. БІЛОРУСЬКИЙ “КУСЬ” – мова, як зброя / Жах репресій лукашенка / Двічі окупована Білорусь / ВОЇНИ Спецефіри телеканалу «Апостроф […]

НАЦЯНЬКІ Збройны супраціў – шлях да вызвалення Беларусі НАЦЯНЬКІ. Вывучаем матчыну мову разам #матчынамова@volnyja@shodklochko

*СПГ-9. Трэцяя кантузія Бабра* (аповед 4)Частка 2 Кончык майго паказніка на правай руцэ, які я на мінулым баявым падмарозіў у акопе пад Бахмутам, трошкі балеў. Мабыць па ім ударыў аскепак бетона. (Боль быў недоўгі – праз хвілін 10-15 ен прайшоў). – Чаму я не чуў гукі свісту і разрыву снарада? – ужо праз секунду прабегла […]

ДЗІДА СПГ-9 “ДЗІДА” мы звычайна называем “СаПаГом”. Вывучаем матчыну мову разам #матчынамова@volnyja@shodklochko

*СПГ-9. Трэцяя кантузія Бабра* (аповед 4)Частка 1 – Обязательно вытираем солидол с мины перед ее использованием, чтобы., – на гэтым словы Г(ідры) як абрубіла. І адбылося тое, што мая памяць не захавала. Тры секунды з майго жыцця быццам бы сцерла ластыкам! Я не чуў прылету расейскага снараду па нам. Я проста ў адзін момант бачыў […]