Клачко Аляксандр Кусь

Што я не ўзгадаў з нашай працы ў Нью-Ёрку? Дырэктарку школы і японскага фотакарэспандэнта. Дырэктарка школы. Яна спрабавала накрычаць на нас, што сваімі стрэламі мы (ўзрыўной хваляй) выбілі шкло ў вокнах школы. Ваяр не звяртаў на яе ўвагу. А я адпавёў проста: “Вы хочаце рускім перадаць школу з цэлымі вокнамі? А мы, ў першую чаргу, […]

І вось разрыў. Наяву. Дастаткова блізкі. Сцены затрэсліся. Я прачнуўся, раптоўна вырваны са сну. У роце такая непрыемная салодкасьць – “Так бывае, калі пабудзілі, не даўшы дастаткова паспаць”, – падумаў я. (Зараз я разумею, што гэты салодкі прысмак у роце быў звязаны з хваробай нырак і з’явіўся пасля выпітага напітку накшталт “Фанты” – заўвага ад […]

Глыбокая ноч. Я сплю. БЛІЗКІ РАЗРЫЎ. Можа адзіночны снарад “града” ад якога затрэсліся сцены. Мне сніўся нейкі бязглузды сон. Памятаю толькі канцоўку. СОН: Я ў турме. Салаў’еў – адзін з турэмшчыкаў. Я не хачу казаць нейкую патрэбную ім інфармацыю. Ён звяртаецца да мяне падкрэслена роўна. Нават, па-беларуску. Мяне кудысьці вядуць… Прабел у памяці (у сне)…Мяне […]

Гэтую гісторыю я апісаў у тэлеграм-чаце “Варта святла”. І высветлілася, што гаспадар коргі не ўпершыню сустракаецца з негатыўным стаўленнем да ягонага выбару з боку беларусаў-удзельнікаў варты святла. “Вадаплюх камышовы” даслаў мне відэа з тым самым коргі. А Наталля Калегава нават апісала той выпадак ў форме аповеда. Што мяне больш за ўсё (прыемна) здзівіла, дык гэта […]

Суботні вечар. Мы запальваем свечы на Варце святла. З тэрыторыі амбасады праз калітку выходзілі трое: жанчына, мужчына гадоў па 45 і сабака, здаецца, коргі. – Жыве Беларусь, – адклаў я запальванне свечак і падыйшоў да іх. Каменныя твары. – Вы па-беларуску не размаўляеце? – працягнуў я. Моўчкі аддаляюцца ў бок “Максімы”. – лукашэнка вам мову […]

У той дзень, напрыканцы лютага 2023, мы адпрацавалі па цэлям і яшчэ засветла вярнуліся дамоў. Бача падрадзіўся схадзіць па воду да крыніцы, што цякла ў кілометры ад нашага дому ў яру. Ён не ведаў дакладнае месца і я яму патлумачыў як прайсьці да яе. На машыне ехаць ён адмовіўся – захацеў прагуляцца. Я выйшаў з […]

Праца ў Нью-Ёрку адрознівалася ад працы ў Бахмуце. І там і там побач праходзіла лінія фронту, але ў Нью-Ёрку было значна цішэй і спакайней. Быццам трапілі у прыфрантавую Канстанцінаўку альбо навогул у Краматорск. У мяне склалася меркаванне пра негалосную дамову між кіраўніцтвам украінскімі і расейскімі войскамі, адказным за гэты накірунак фронту, аб неабстрэле цэнтральнай і […]

Камісія КР па нацыянальнай і рэгіянальнай бяспецы (КНРБ) распрацавала “ПРАДМОВУ па былым беларускім добраахвотнікам на баку Украіны“. Прадмова прынята чальцамі КНРБ аднагалосна. Задача прадмовы:1. Паглыбіць беларускае грамадства і нашых партнёраў у рэальны стан рэчаў па былым беларускім добраахвотнікам.2. Абгрунтаваць неабходнасьць дэкларатыўнай заявы аб падтрымцы былых беларускіх добраахвотнікаў і чальцоў іх сямей.3. Змяніць стаўленне беларускага грамадства […]

Вярнуліся з працы. Пачысьцілі сапог. Яго мы чысьцілі і захоўвалі тут, прама на кухні. Я дапамог Бачы пачысьціць бульбу за што ён паабяцаў пачаставаць нас дранікамі. Драўляны стул з круглай сядушкай і закруглённай спінкай стаяў ля пліты-печкі. Падобныя стуллі былі ў вёсцы маёй бабулі. На стул Бача паставіў трохлітровы газавы балон з падстаўкай пад патэльню […]

Працавалі ў Нью-Ёрку мы кожны дзень. Рэжым працы дазваляў гэта рабіць. То не была праца на знос, як мы працавалі ў Бахмуце ў студзені гэтага года. ССО-шнікам не трэба было нашае пастаяннае, з раніцы да вечара, дзяжурства на пазіцыі. Іх цікавіў вынік адпрацоўкі па канкрэтнай цэлі ў лініі абароны ворага. Таму звычайна мы прыязджалі на […]