13 траўня Праваслаўная Царква ўшаноўвае дзень перанясення мошчаў святога пакутніка Макарыя Пінскага, Канеўскага і Оўруцкага — агульнага святога Беларусі і Украіны
Нарадзіўся ў 1605 годзе ў Оўручы на Валыні ў шляхецкай сям’і Токараўскіх (паводле іншых звестак — Торскіх). Атрымаў адукацыю пры мясцовым манастыры. Пасля смерці бацькоў уступіў у Оўруцкі Успенскі манастыр, дзе каля 1630 года прыняў манаскі пострыг з імем Макарый.
У 1625 годзе стаў манахам, а затым па благаславенні царкоўнага кіраўніцтва быў накіраваны ў Купяціцкі Увядзенскі манастыр каля Пінска — адзін з галоўных духоўных цэнтраў беларускага Палесся. У 1630 годзе быў пасвечаны ў іерадыяканы, а ў 1632 годзе — у іераманахі.
У 1637 годзе ўзначаліў манастыр святога Сімяона ў Брэсце, пасля быў настаяцелем Камянецкага Васкрасенскага манастыра. Пасля вяртання ў Купяцічы да 1656 года заставаўся настаяцелем гэтай абіцелі. У 1656 годзе стаў кіраўніком аднаго з манастыроў у Пінску, а ў 1660 годзе быў узведзены ў сан архімандрыта і прызначаны настаяцелем Оўруцкага манастыра.
У 1671 годзе, пасля спусташэння Оўруцкага манастыра татарамі, пераехаў у Кіева-Пячэрскую лаўру. Па благаславенні мітрапаліта Кіеўскага Іосіфа Тукальскага быў прызначаны настаяцелем Канеўскага манастыра.
7 (20) верасня 1678 года падчас турэцкага нападу на Канеў адмовіўся выдаць манастырскія каштоўнасці і быў закатаваны. За вернасць Хрысту і мужнасць перад смерцю Царква праславіла яго як святога пакутніка.
13 траўня 1688 года яго мошчы былі знойдзены нятленнымі і ўрачыста перанесены ў Пераяслаў. У 1942 годзе іх перанеслі ў Траецкую царкву ў Чаркасах, а з 1965 года яны захоўваюцца ў саборы Раства Прасвятой Багародзіцы ў Чаркасах.
Святы пакутнік Макарый Пінскі — адзін з найбольш шанаваных праваслаўных святых Беларусі і Украіны, нябесны апякун Палесся і агульны святы двух народаў.
