«Вайна — гэта найперш побыт»: У Вільні адкрыецца выстава фотаздымкаў ад байца палка Каліноўскага. У віленскай прасторы Zolak адбудзецца выстава «Praz fotaplionku: štodzjonnasc’ vajaroŭ». Аўтар здымкаў — каліновец Яўген «Салам» Жураўскі. З вясны 2023 года Яўген пачаў фатаграфаваць будні ваяроў на плёначны фотаапарат.Як кажа сам аўтар, ён проста хацеў зафіксаваць звычайныя баявыя будні — без […]
Вайна
Матэрыялы і абнаўленні Белкорпусу.
Псіхалагічная падтрымка патрэбна не толькі ветэранам, але і іх сем’ям
Чаму падтрымка патрэбна не толькі ветэранам? Чалавек можа вярнуцца дахаты, але яго свядомасьць яшчэ не вярнулася з вайны. А сям’я — не падрыхтаваная да гэтай змены. Жонкі выходзілі замуж за мірных людзей, а не за тых, хто перажыве траўму, страты і напружаньне.Дзеці не заўсёды разумеюць, чаму тата стаў маўклівы або раздражняльны.Маці часта носяць трывогу ў […]
Беларускі добраахвотнік Аляксандр Клачко: беларусы і літоўцы стаяць плячо ў плячо супраць агрэсіі
Беларусы — не ворагі Літвы. Мы стаім на адным баку. Беларускі добраахвотнік Аляксандр Клачко ваяваў ва Украіне ў складзе войскаў, што стрымліваюць расейскую агрэсію. Ён прайшоў праз Кіеў, Лісічанск і Бахмут, страціў здароўе, але не волю.Цяпер ён знайшоў прытулак у Літве — краіне, якую таксама можа закрануць вайна, калі расейскі імперыялізм не будзе спынены. «А […]
Псіхалагічная падтрымка для беларускіх добраахвотнікаў — неабходнасць, а не раскоша
Псіхалагічная падтрымка — гэта не раскоша, а неабходнасьць. Беларускія добраахвотнікі — у асноўным людзі мірных прафесій. Настаўнікі, будаўнікі, ІТ-спецыялісты, медыкі, студэнты. Яны не рыхтаваліся да вайны, але былі вымушаныя прыняць складанае рашэньне і ўзяць на сябе адказнасьць. Пасля вяртаньня дадому псіхіка не заўсёды паспявае адаптавацца да мірнага жыцьця. Чалавек можа адчуваць трывогу, замкнёнасьць, раздражняльнасьць, цяжкасьці […]
Аляксандр Кусь атрымаў нагрудны знак за ўдзел у баявых дзеяннях і марыць пра вольную Беларусь
У мяне ёсьць мара: вярнуцца вольным беларусам у вольную Беларусь. На шляху да гэтай мары чорная бездань, праз якую, як пазламі, трэба скласьці сцежку. Многія з патрэбных мне пазлаў дасягальныя. Іншыя з іх, часам, здаюцца недасяжнай мрояй… Атрымаў “Нагрудны знак за ўдзел у баявых дзеяньнях і абарону Украіны” з рук свайго пабраціма і камандзіра Палка […]
Інтэрв’ю з Аляксандрам Клачко пра беларускіх добраахвотнікаў у абароне Украіны
Разам з @vilnys_lt пачынаем серыю інтэрв’ю. Гэта шчырыя гісторыі аб беларускіх добраахвотніках, якія змагаюцца на баку Украіны — за свабоду, за годнасьць, за Беларусь. Частка 01 — «Мае браты па зброі» Вораг Украіны — вораг беларуса.Былы баец батальёна “Волат” палка Каліноўскага Аляксандр «Кусь» Клачко дзеліцца ўспамінамі пра фронт, пра загінулых і палонных таварышаў, перад якімі […]
Заключана дамова на 10 групавых сеансаў псіхалагічнай падтрымкі для жонкі ветэрана
Разам робім немагчымае магчымым. Дзякуючы Вам мы ўжо заключылі дамову на аказаньне 10 групавых сеансаў псіхалагічнай падтрымкі для жонкі ветэрана. Наш збор на псіхалагічную падтрымку ветэранаў, жанчын і дзяцей працягваецца.Кожны дзень — гэта крок да таго, каб больш людзей адчулі апору і спакой у час, калі гэтага асабліва не хапае. Мэта: 2 000 € Ужо […]
У аўтобусе 1G у Вільні спынілі сварку падвыпіўшых мужчын з выкарыстаннем мата
На прыпынку “Зялёны мост” мы з Любай і клункамі селі на аўтобус 1G (мы называем яго на-ангельскі лад “адзін джы”, хаця па-літоўску правільна гучыць як “адзін гэ”). Не даязджаючы да прыпынку “Парк Рэфарматаў” (мы тут мусілі выходзіць) здарылася сітуацыя: двое падвыпіўшых мужчын, відавочна сталых жыхароў Вільні, на ўвесь аўтобус (я чуў у пачатку аўтобуса іх, […]
Досвед важнасці якаснага тактычнага абутку на вайне пад Бахмутам у 2022 годзе
Ужо 21 лістапада 2022, знаходзячыся ў Часовым Яры пад Бахмутам, я запісаў свой досвед пра важнасьць якаснага абутка на вайне: Абутак – адна з самых галоўных рэчаў на вайне. Ён павінен быць толькі якасным! Гэта ўяўленьне ў мяне было сфарміравана з фільмаў пра другую сусветную. Яно толькі зацвердзілася праз асабісты вопыт падчас удзелу ў баявых […]
Аляксандр Клачко расказвае пра рашэнне ехаць на вайну за незалежнасць Украіны і Беларусі
Блізкія мне людзі ўсе як адзін адгаворвалі мяне ехаць. Незалежна ад іх стаўленьня да расеі. Яны хваляваліся за маё жыцьцё. Знаёмыя рэагавалі па-рознаму. Звычайна гэта была рэакцыя як у майго зводнага стрыечнага брата: “Россия поступает неправильно. Но это вторая армия в мире и сопротивляться ей бесполезно. Киев падёт. Ты едешь бессмысленно умирать”. “Ты сдурел? Серьёзно […]