Хлусня ад Хелены Менскай.Пабрацім даслаў мне пост маёй (як я раней думаў добрай) знаёмай – Хелены Ме…
07.04.2026Клачко Аляксандр Кусь
Хлусня ад Хелены Менскай.
Пабрацім даслаў мне пост маёй (як я раней думаў добрай) знаёмай – Хелены Менскай https://www.facebook.com/share/1AsG1Ce8JD/ у якім я налічыў тры хлуслівыя сцвярджэньні наконт мяне.
Папярэдне нагадаю Хелене, што ўпершыню аб ветэранах і іх праблемах Хелен даведалася ад мяне на арганізаванай 20 траўня 2024 Народнай Грамадой Яўгена Вільскага сустрэчы з Ёзасам Алекасам (літоўскі еўрадэпутат на той момант, спікер сейма Літвы сёньня). (Дзякуй Яўгену Вільскаму за магчымасьць данесьці праблемы адсутнасьці падтрымкі ветэранаў на той сустрэчы: https://t.me/zrabiKUS/1139). Хелен тады вельмі эмацыйна ўспрыняла той факт, што як гэта мы (актыў ветэранаў: Пацук, Север, Кусь, Рыцар, Марык (Сашко ўжо памёр на той момант) і іншыя) за 2 гады не змаглі зварушыць з месца гэтае пытаньне. І вельмі актыўна паглынулася ў тэму.
Але пераходзім да хлусні Хелены Менскай у яе апошнім пасьце:
1. Кусь “дублюе тэзісы і нас” (я так разумею – “Сход неабыякавых”?) у адвакатаваньні тэмы наданьня статуса беларускім, літоўскім і іншым замежным ветэранам на баку Украіны ў краінах знаходжаньня (у дадзеным выпадку – ў Літве) і спасылаецца на “права першага”, выказанае напрыканцы 2025 года ею ў Літоўскім сейме.
Дзе тут хлусня? Хлусня не ў тым, што Хелена Менская падымала пытаньне статуса ветэранаў ў Сейме Літвы ў канцы 2025 (дзякуй ёй за гэта і паверу на слова – бо не чуй яе выступ і дагэтуль не праглядаў запіс у ютубе).
Хлусня ў тым, што ўпершыню я спрабаваў заняцца гэтым пытаньнем яшчэ ў лістападзе 2024. І менаваіта тады, не маючы грошай на кваліфікаваных юрыстаў, шукаў па знаёмых таго, хто дапаможа разабраць гэтую тэму без аплаты. (Нажаль, без грошай так ніхто і не ўзяўся). Менавіта тады 28.11.2024 адной з такіх маіх знаёмых аказалася Хелена Менская, да якой я звярнуўся (цытую і прыкладаю скрын):
“Хелен, вітаю, я магу папрасіць судзейнічанне ў адным пытанні? Літоўскія і беларускія добраахвотнікі, удзельнікі баявых дзеянняў ва Украіне, не маюць статуса ў Літве. Шукаю літоўскага юрыста з якім магу абмеркаваць гэтае пытанне, магчымасьць і крокі яго рэалізацыі. Нажаль, за грошы не магу пакуль сабе дазволіць такую кансультацыю. Ці ёсьць у цябе літоўскі юрыст які пагодзіцца на кансультацыю на валанцёрскіх пачатках?”
Праўда: Хелен Менская прасоўвае ідэю, якую нарадзіў Кусь (дзякуй ёй за гэта). Не лічу вартым увогуле цянуць коўдру на сябе ў пытаньні наданьня беларускім і літоўскім добраахвотнікам статуса ў Літве. Гэта не гандлёвая марка – гэта ідэя, якая мусіць быць рэалізавана. Хоць Хеленай Менскай, хоць Аляксандрам “Кусь” Клачко, хоць літоўскім ветэранам Рымасам “Дзед” Армаіцісам, які быў ініцыятарам абмеркаваньня вясной 2025 ў літоўскім сейме пытаньня наданьня статусу літоўскім добраахвотнікам (Сейм, нажаль, адхіліў гэту прапанову), хоць нелегітымным злодзеем лукашэнка. Чым больш людзей паглыбяцца ў тэму і пачнуць яе прасоўваць – тым лепш.
2. “На чале з персанажам” (маецца на ўвазе Анатоль Лябедзька).
Дзе тут хлусня? Анатоль Лябедзька – куратар Куся і дабрачыннай арганізацыі “KUS”?
Праўда. Анатоль Лябедзька з’яўляецца ў адносінах да мяне выключна чалавекам, які арганізоўвае сустрэчы літоўскіх дэпутатаў і прадстаўнікоў беларускіх арганізацый. Па той жа логіцы можна называць “на чале з Лябедзькам” такіх людзей як Калегава, Севярынец, Спарыш, Казлоў, Шанцаў і іншых, хто такім жа чынам (“праз Лябедзьку”) патрапіў тады ў Сейм. Што тычыцца дабрачыннай арганізацыі “KUS”, то Лябедзька пад Новы 2026 год арганізаваў сімвалічную перадачу падарункаў дзецям ветэранаў Літвы ад літоўскіх дэпутатаў і асабіста ахвяраваў 50 еўра на дзейнасьць арганізацыі сузаснавальнікам якой я з’яўляюся (дзякую за гэта).
Больш таго, ад ОСЦ я пакуль (на жаль) не чуў заяў аб неабходнасьці наданьня статусу беларускім і літоўскім ветэранам у Літве.
(працяг у каментарах)
Пабрацім даслаў мне пост маёй (як я раней думаў добрай) знаёмай – Хелены Менскай https://www.facebook.com/share/1AsG1Ce8JD/ у якім я налічыў тры хлуслівыя сцвярджэньні наконт мяне.
Папярэдне нагадаю Хелене, што ўпершыню аб ветэранах і іх праблемах Хелен даведалася ад мяне на арганізаванай 20 траўня 2024 Народнай Грамадой Яўгена Вільскага сустрэчы з Ёзасам Алекасам (літоўскі еўрадэпутат на той момант, спікер сейма Літвы сёньня). (Дзякуй Яўгену Вільскаму за магчымасьць данесьці праблемы адсутнасьці падтрымкі ветэранаў на той сустрэчы: https://t.me/zrabiKUS/1139). Хелен тады вельмі эмацыйна ўспрыняла той факт, што як гэта мы (актыў ветэранаў: Пацук, Север, Кусь, Рыцар, Марык (Сашко ўжо памёр на той момант) і іншыя) за 2 гады не змаглі зварушыць з месца гэтае пытаньне. І вельмі актыўна паглынулася ў тэму.
Але пераходзім да хлусні Хелены Менскай у яе апошнім пасьце:
1. Кусь “дублюе тэзісы і нас” (я так разумею – “Сход неабыякавых”?) у адвакатаваньні тэмы наданьня статуса беларускім, літоўскім і іншым замежным ветэранам на баку Украіны ў краінах знаходжаньня (у дадзеным выпадку – ў Літве) і спасылаецца на “права першага”, выказанае напрыканцы 2025 года ею ў Літоўскім сейме.
Дзе тут хлусня? Хлусня не ў тым, што Хелена Менская падымала пытаньне статуса ветэранаў ў Сейме Літвы ў канцы 2025 (дзякуй ёй за гэта і паверу на слова – бо не чуй яе выступ і дагэтуль не праглядаў запіс у ютубе).
Хлусня ў тым, што ўпершыню я спрабаваў заняцца гэтым пытаньнем яшчэ ў лістападзе 2024. І менаваіта тады, не маючы грошай на кваліфікаваных юрыстаў, шукаў па знаёмых таго, хто дапаможа разабраць гэтую тэму без аплаты. (Нажаль, без грошай так ніхто і не ўзяўся). Менавіта тады 28.11.2024 адной з такіх маіх знаёмых аказалася Хелена Менская, да якой я звярнуўся (цытую і прыкладаю скрын):
“Хелен, вітаю, я магу папрасіць судзейнічанне ў адным пытанні? Літоўскія і беларускія добраахвотнікі, удзельнікі баявых дзеянняў ва Украіне, не маюць статуса ў Літве. Шукаю літоўскага юрыста з якім магу абмеркаваць гэтае пытанне, магчымасьць і крокі яго рэалізацыі. Нажаль, за грошы не магу пакуль сабе дазволіць такую кансультацыю. Ці ёсьць у цябе літоўскі юрыст які пагодзіцца на кансультацыю на валанцёрскіх пачатках?”
Праўда: Хелен Менская прасоўвае ідэю, якую нарадзіў Кусь (дзякуй ёй за гэта). Не лічу вартым увогуле цянуць коўдру на сябе ў пытаньні наданьня беларускім і літоўскім добраахвотнікам статуса ў Літве. Гэта не гандлёвая марка – гэта ідэя, якая мусіць быць рэалізавана. Хоць Хеленай Менскай, хоць Аляксандрам “Кусь” Клачко, хоць літоўскім ветэранам Рымасам “Дзед” Армаіцісам, які быў ініцыятарам абмеркаваньня вясной 2025 ў літоўскім сейме пытаньня наданьня статусу літоўскім добраахвотнікам (Сейм, нажаль, адхіліў гэту прапанову), хоць нелегітымным злодзеем лукашэнка. Чым больш людзей паглыбяцца ў тэму і пачнуць яе прасоўваць – тым лепш.
2. “На чале з персанажам” (маецца на ўвазе Анатоль Лябедзька).
Дзе тут хлусня? Анатоль Лябедзька – куратар Куся і дабрачыннай арганізацыі “KUS”?
Праўда. Анатоль Лябедзька з’яўляецца ў адносінах да мяне выключна чалавекам, які арганізоўвае сустрэчы літоўскіх дэпутатаў і прадстаўнікоў беларускіх арганізацый. Па той жа логіцы можна называць “на чале з Лябедзькам” такіх людзей як Калегава, Севярынец, Спарыш, Казлоў, Шанцаў і іншых, хто такім жа чынам (“праз Лябедзьку”) патрапіў тады ў Сейм. Што тычыцца дабрачыннай арганізацыі “KUS”, то Лябедзька пад Новы 2026 год арганізаваў сімвалічную перадачу падарункаў дзецям ветэранаў Літвы ад літоўскіх дэпутатаў і асабіста ахвяраваў 50 еўра на дзейнасьць арганізацыі сузаснавальнікам якой я з’яўляюся (дзякую за гэта).
Больш таго, ад ОСЦ я пакуль (на жаль) не чуў заяў аб неабходнасьці наданьня статусу беларускім і літоўскім ветэранам у Літве.
(працяг у каментарах)