Важная рыса беларускага вымаўленьня: гук В у нас санорны, яго не бывае перад зычнымі, ня мае ён і іншых рысаў, уласьцівых шумным гукам (накшталт аглушэньня). Таму па-беларуску ўнук (па-расейску і па-польску внук, wnuk), зноў (па-расейску вновь [вноф’], па-польску znów [znuf]).