Для дзясяткаў сем’яў гэта, безумоўна, доўгачаканая радасць. Але нельга забываць пра галоўнае: у Беларусі па-ранейшаму працягваюцца палітычныя рэпрэсіі. Людзей працягваюць затрымліваць, судзіць і адпраўляць у калоніі за дапамогу Украіне, за мірную грамадзянскую пазіцыю, выказванне меркавання ці каментарый ў інтэрнэце.
За кратамі ўсё яшчэ застаюцца сотні палітвязняў. Сярод іх — людзі з цяжкімі захворваннямі, якія не атрымліваюць своечасовай медыцынскай дапамогі. Для многіх зняволеных кожны дзень у турме становіцца пагрозай для здароўя і жыцця.
Памілаванне некалькіх дзясяткаў чалавек не можа стаць падставай забыць пра ўсіх астатніх. Сапраўдным крокам да справядлівасці стане не выбарачнае вызваленне, а спыненне палітычнага пераследу і вызваленне ўсіх, хто быў пазбаўлены свабоды па палітычных матывах.