На жаль, у сучаснай Беларусі правы дзяцей парушаюцца сістэмна. Замест свабоднага развіцця і крытычнага мыслення дзеці ўсё часцей сутыкаюцца з прапагандай і мілітарызацыяй. Яшчэ ў дзіцячых садах ім прапануюць маляваць вайну, школьнікам паказваюць ваенныя фільмы з жорсткімі сцэнамі гвалту, а падлеткаў вучаць абыходжанню са зброяй і таму, што ўсе, хто супраць Лукашэнкі — здраднікі. Дзяржава рыхтуе дзяцей не да жыцця ў свабодным грамадстве, а да служэння інтарэсам рэжыму.
Сотні маленькіх беларусаў вымушаны расці без мамы ці таты побач. Іх бацькі апынуліся ў турмах за ўдзел у мірных пратэстах, каментарыі ў інтэрнэце, фатаграфіі або грамадзянскую пазіцыю. Для дзіцяці гэта не палітыка — гэта страчаныя гады дзяцінства, сустрэчы і абдымкі. Гэта пэўныя фінансавыя абмежаванні ці нават цкаванні ў школе за тое, што бацька ці маці — нібыта вораг дзяржавы.
У дзяцей Беларусі цяпер значна менш магчымасцей развіваць свае таленты і насалоджвацца дзяцінствам. Многія міжнародныя спартыўныя і культурныя спаборніцтвы для іх фактычна забароненыя. Таму не дзіва, што старэйшыя школьнікі ўсё часцей разумеюць, што для атрымання якаснай адукацыі і будучыні ім давядзецца пакінуць краіну.
Дзеці не павінны быць закладнікамі палітыкі. Яны маюць права на бяспеку, адукацыю, сям’ю, свабоднае развіццё і мірнае неба над галавой. І сапраўдная абарона дзяцей пачынаецца не са святочных мерапрыемстваў, а з павагі да іх правоў кожны дзень.