Вялікдзень — адно з найважнейшых святаў у традыцыі беларусаў, якое спалучае хрысціянскія і старажытныя язычніцкія элементы. Яго святкаванне звязана з уваскрасеннем Хрыста, але многія звычаі маюць карані ў даўніх веснавых абрадах.
Падрыхтоўка да Вялікадня пачыналася за некалькі тыдняў: людзі трымалі Вялікі пост, чысцілі хату, выпякалі велікодныя кулічы, фарбавалі яйкі — асабліва папулярнымі былі пісанкі і крашанкі, якія ўпрыгожвалі традыцыйнымі арнаментамі.
У велікодную ноч людзі ішлі ў царкву на ўсяношную. Пасля службы асвячалі кулічы, яйкі, масла, сыр і іншыя стравы. Гэтая ежа лічылася асабліва свяшчэннай.
На сам Вялікдзень сям’я сядала за святочны стол. Абавязковай традыцыяй было бітва яйкамі: кожны выбіраў сабе яйка, і па чарзе стукаліся — чыя шкаралупа не трэсне, той будзе шчаслівы і здаровы цэлы год.
Вялікдзень гэта не толькі рэлігійнае, але і сямейнае свята, калі ўсе збіраюцца разам, каб падзяліцца радасцю і спадзевам на лепшае.
Падрыхтоўка да Вялікадня пачыналася за некалькі тыдняў: людзі трымалі Вялікі пост, чысцілі хату, выпякалі велікодныя кулічы, фарбавалі яйкі — асабліва папулярнымі былі пісанкі і крашанкі, якія ўпрыгожвалі традыцыйнымі арнаментамі.
У велікодную ноч людзі ішлі ў царкву на ўсяношную. Пасля службы асвячалі кулічы, яйкі, масла, сыр і іншыя стравы. Гэтая ежа лічылася асабліва свяшчэннай.
На сам Вялікдзень сям’я сядала за святочны стол. Абавязковай традыцыяй было бітва яйкамі: кожны выбіраў сабе яйка, і па чарзе стукаліся — чыя шкаралупа не трэсне, той будзе шчаслівы і здаровы цэлы год.
Вялікдзень гэта не толькі рэлігійнае, але і сямейнае свята, калі ўсе збіраюцца разам, каб падзяліцца радасцю і спадзевам на лепшае.