У маім жыцці Мікіта Мелказёраў быў таленавітым маладым журналістам яшчэ з Onliner.
Мы елі і доўга размаўлялі ў легендарным рэстаране Felicija ў Вільні — жнівень 2017 года (Вільня ў свае найлепшыя гады).
З Мікітам было вельмі цікава: цёплы вечар, цудоўны горад. А ў выніку атрымаўся аповед пра мае 90-я. Дзякуй табе, Мікіта, што захаваў для мяне маю памяць.
Мы яшчэ некалькі разоў перасякаліся ў гэтым жыцці, але ўжо ў новай рэальнасці 2020 года — без інтэрв’ю.
Мікіта, светлага шляху Дадому. Спадзяюся, людзі разумеюць: найлепшая памяць пра цябе — гэта клопат пра тваю сям’ю.
