Усім, хто святкуе сёння Вялікдзень, мы жадаем сіл і веры ў сэрцы, і няхай любоў сагрэе кожнага і кожную ў гэтыя халодныя дні.
Наста Кудасава – Верш для Тані Таццяне Гацуры-Яворскай
Хай дзічэе вясна, хай лютуюць бязродныя чэрці, хай спадаюць у шэрую твань кураняты мімоз — застаецца жыццё ў кожнай ране, якую не сцерці. Нам балюча, а значыць — мы ёсць, мы жывыя, мы моц. Бо не ў хісткай раскошы палацаў, не ў трэндах густоўных, не ў сланоў на плячах, не на спінах старых чарапах — свет заўсёды трымаўся на тых, каму не ўсё роўна, хто за праўду і волю ўставаў, перакрочыўшы страх. Бо заўжды застаецца жыццё, бо сказаў нам «Не бойся!» Той, Хто зноў уваскрэсне вясной, як бы свет ні дзічэў. Нам балюча, а значыць — мы ёсць, мы расцём, мы калоссе… Гэта з нас найдыхтоўнейшы хлеб сабе Госпад пячэ.
