Вольны Захад інфа

Праз пяць гадоў смутак ад гібелі Вітольда Ашурка не праходзіць, толькі робіцца менш вострым. І штодня дадаецца трывога з-за няспынных рэпрэсій. Але гісторыя вучыць: нішто не вечнае – ні дыктатура, ні страх, ні турмы, і адплата непазбежная для злачынцаў супраць чалавечнасці.Мы горача чакаем гэты час і ніколі не прызвычаімся да несправядлівасці. Беларусь без палітвязняў – […]

У Вікіпедыі з’явіўся артыкула пра Дзень палітвязняў у Беларусі У ім падрабязна апісаная перадгісторыя гэтага дня, паўстанне памятнай даты і яе адзначэнне. У хуткім часе павінен з’явіцца пераклад артыкула на іншыя мовы. Калі ласка, паведамляйце пра анонсы акцый і мерапрыемстваў у сваіх гарадах праваабаронцам на @Viasnainfo Падрабязную інфармацыю пра ўсе мерапрыемствы можна паглядзець на prisonersday.info

У жывой беларускай мове маем кароткія варыянты частых словаў:мо, нат, трэ, до, зара, шчэ, ё, ка…Такая эканомнасьць зручная і ў пісьмовай камунікацыі.

«Архіварыусы болю»: як працуюць дакументатары «Вясны»У праваабарончай працы ёсць тыя, хто часта застаецца нябачным, выконваючы ролю «ціхіх сведкаў». Гэта дакументатары — людзі, якія прымаюць на сябе чужы боль, працуючы на мяжы чалавечай вытрымкі і прафесіяналізму, каб ператварыць эмоцыі пацярпелых у неабвержныя юрыдычныя доказы. Хоць за кожнай сухой лічбай у справаздачах стаіць жывы чалавек, які перажыў […]

• Прыназоўнік па (по) па-рознаму паводзіцца ў беларускай і расейскай мовах. • У нас па, калі паказвае на месца, патрабуе меснага склону: блукаў па горадзе, разьехаліся па ўсім краі, лазіла па дрэвах • А калі выраз называе ня месца, а прычыну — то наагул ужываем іншыя прыназоўнікі: „по причине“ — з прычыны.

Хто каму хто? • Словы роднасьці й сваяцтва пазначаюць сямейную і нацыянальную прастору. • Матуля й тата — спрадвечныя, яшчэ праіндаэўрапейскія. • Слова шваґер, хоць і пазычанае, даўно сваё — поруч зь цясьцём і сьвекрывёю, залвіцаю і ятроўкаю. • А „внучатый племянник“ па-беларуску стрыечны ўнук. Запамінайма без таблічак і стрэлачак!

Сакрэты беларускага вымаўленьня. Не заўсёды па-беларуску чытаецца як пішацца. Пра „нябачны“ прыстаўны і ўстаўны J (ёт). Пішам „іхны“, вымаўляем — [jіхны]!

Дзеясловы думаньня, маўленьня, пачуцьця ў кожнай мове апісваюць сьвет па-рознаму. Мы ня знойдзем у беларускай стопрацэнтнага адпаведніка рас. „общаться“ ўва ўсіх яго значэньнях. Як і ў расейскай няма ідэальных адпаведнікаў многім нашым словам.

«Калі васілёк, то на магіле Лукашэнкі». Як зрабіць беларускае хуліганскім. Размова з брэндам Znivien: https://smarturl.click/XDdQM «Людзі цікавяцца. Пратэставымі рэчамі пра 2020 год цікавяцца, антываеннымі. У нас ёсьць папулярны прынт „Супрацьтанкавы х…й“. Калі ты ня ведаеш, то пабачыш толькі супрацьтанкавых вожыкаў. Людзі купляюць. Пратэставая тэма ў авангардзе, не ў андэрграўндзе» КДБ праз пяць гадоў пасьля стварэньня […]

Свежы выпуск дэбатаў RES PUBLICA пачаўся з верша Максіма Багдановіча “Пагоня”, які па-беларуску прачыталі людзі з розных краінаў свету. А размова прысвечаная таму, як яны ўсе выбралі беларускую — і што яны ў ёй знаходзяць для сябе. Глядзіце свежы выпуск дэбатаў на ютуб-канале Belarus Tomorrow: https://www.youtube.com/watch?v=tU1uYqwSuHs