Згодна з хрысціянскай традыцыяй, Зміцер жыў у час пераследу хрысціянаў, пачатым пры імператары Дыяклетыяне. Яго звычайна звязваюць з пачаткам IV стагоддзя і называюць 306 год як меркаваны час мучаніцкай смерці, але дакладныя даты жыцця застаюцца нявызначанымі. Не цалкам яснае і месца ягонай смерці: адны даследчыкі лічаць, што ён быў забіты ў Салоніках, іншыя звязваюць яго з Сірміем або іншым месцам у Ілірыку.
Старажытныя жыціі апісваюць Змітра як чалавека высокага паходжання, які атрымаў добрую адукацыю і займаў важнае становішча. У пазнейшай усходняй традыцыі ён выступае як праконсул, але гэтыя падрабязнасці не ва ўсіх крыніцах можна пацвердзіць гістарычна.
Паводле традыцыйнага аповеду, Зміцер адкрыта вызнаваў Хрыста і навучаў веры. Калі імператар Максіміян даведаўся пра яго хрысціянскую дзейнасць, святога ўзялі пад варту. Паданне звязвае ягонае зняволенне з гісторыяй Нестара — юнака, які выйшаў на бой супраць славутага гладыятара Лія, атрымаў блаславенне Змітра і перамог. Разгневаны імператар загадаў забіць абодвух: Нестара — за перамогу над Ліем, а Змітра — за вызнанне хрысціянскай веры. У жыційным аповедзе Змітра забіваюць дзідамі ў месцы зняволення.
Шанаванне Змітра асабліва ўзрасло ў Салоніках, дзе яго ўшаноўвалі як нябеснага заступніка горада. З развіццём горада як важнага грамадзянскага і царкоўнага цэнтра культ святога пашыраўся па Балканах і Усходняй Еўропе. Яго памяць захавалася ў вялікім корпусе грэчаскіх і славянскіх аповедаў пра мучаніцтва і цуды, а таксама ў літургічных святкаваннях і іканаграфіі.
Прыклад велікамучаніка нагадвае, што вернасць не заўсёды праяўляецца ў вялікіх подзвігах. Часам яна заключаецца ў тым, каб не адмаўляцца ад праўды, захоўваць сумленне, падтрымліваць тых, каго пераследуюць або прыніжаюць, і не адказваць на зло тым самым.