Іпацій Пацей (свецкае імя — Адам) нарадзіўся ў 1541 годзе ў шляхецкай сям’і. Ён атрымаў выдатную адукацыю, якая дазволіла яму займаць высокія дзяржаўныя пасады, у тым ліку пасаду берасцейскага кашталяна. Пасля смерці жонкі ён прыняў манаства і прысвяціў сябе служэнню Царкве. У 1593 годзе ён стаў біскупам Уладзімірскім і Берасцейскім.
Пацей быў адным з галоўных ініцыятараў аднаўлення адзінства Кіеўскай мітраполіі з Рымскім Апостальскім Пасадам. Ён глыбока разумеў неабходнасць рэформаў у Праваслаўнай Царкве таго часу і бачыў у адзінстве з Рымам шлях да духоўнага і культурнага адраджэння. Разам з Кірылам Цярлецкім, біскупам Луцкім, ён узначаліў дэлегацыю да Папы Клімента VIII, што стала важным крокам да падпісання уніі ў 1596 годзе.
Пасля смерці мітрапаліта Міхайла Рагозы ў 1599 годзе Іпацій Пацей стаў мітрапалітам Кіеўскім. Яго служэнне было напоўнена нястомнай працай па ўмацаванні уніі. Ён быў выдатным тэолагам і публіцыстам, які сваімі творамі абараняў унію ад шматлікіх нападак. Папа Пій XII у сваёй энцыкліцы Orientales Omnes Ecclesias падкрэсліваў, што менавіта дзякуючы намаганням Іпація Пацея і Язэпа Вельяміна Руцкага, яго наступніка на пасадзе мітрапаліта, унія здолела выстаяць у першыя, найбольш складаныя гады, калі яна сутыкнулася з моцным супрацівам і паклёпамі.
Іпацій Пацей памёр у 1613 годзе. Яго дзейнасць заклала падмурак для развіцця Уніяцкай Царквы, якая стала важным фактарам рэлігійнага і культурнага жыцця на беларускіх і ўкраінскіх землях. Ён застаўся ў гісторыі як прыклад іерарха, які, нягледзячы на цяжкасці і пераслед, заставаўся верным сваім перакананням і працаваў дзеля адзінства хрысціян.