Павел Гойдзіч нарадзіўся 17 ліпеня 1888 года ў Руске-Пекляны (Славакія) у сям’і грэка-каталіцкага святара. Пасля заканчэння тэалагічных студый у 1911 годзе быў пасвячаны ў святары. У 1922 годзе ён уступіў у Ордэн базыльянаў святога Язафата, прыняўшы імя Павел.
У 1926 годзе быў прызначаны Апостальскім адміністратарам Прэшаўскай епархіі, а ў 1927 годзе стаў біскупам. Яго біскупскім дэвізам сталі словы: «Бог ёсць любоў, будзем любіць Яго!» Ён быў вядомы сваёй дабрачыннасцю, клопатам пра бедных, сірот і пакутуючых, за што людзі называлі яго «чалавекам з залатым сэрцам».
Пасля Другой сусветнай вайны камуністычны рэжым у Чэхаславакіі пачаў сістэматычнае знішчэнне Грэка-Каталіцкай Царквы, імкнучыся прымусіць вернікаў перайсці ў праваслаўе і разарваць сувязь з Рымам. Біскуп Павел Гойдзіч катэгарычна адмовіўся здрадзіць сваёй вернасці Папе і Царкве, нягледзячы на пагрозы і ціск.
У 1950 годзе камуністычныя ўлады ліквідавалі Грэка-Каталіцкую Царкву, а ў студзені 1951 года біскуп быў арыштаваны і асуджаны на пажыццёвае зняволенне. У турме ён падвяргаўся жорсткім катаванням і здзекам, але заставаўся непахісным у веры, таемна цэлебраваў Эўхарыстыю і маліўся. Яму прапаноўвалі свабоду, калі б ён адрокся ад каталіцтва і перайшоў у праваслаўе, але ён непахісна трымаўся.
Біскуп Павел Гойдзіч памёр 17 ліпеня 1960 года ў турэмным шпіталі ў Леапольдаве, у дзень свайго нараджэння, пасля шматгадовых пакут.
4 лістапада 2001 года Папа Ян Павел II абвясціў біскупа Паўла Гойдзіча блаславёным. Яго памяць адзначаецца 17 ліпеня. Ён застаецца для нас прыкладам мужнасці, вернасці Хрысту і любові да Царквы, нават у самыя цяжкія часы ганенняў.