Згодна з каталіцкім вучэннем, сям’я займае цэнтральнае і незаменнае месца як у жыцці Царквы, так і ў структуры грамадства. Яна вызначаецца як «першасная клетка» грамадскага жыцця і «дамашняя Царква», што падкрэслівае яе дваістую ролю: быць падмуркам чалавечай супольнасці і актыўным удзельнікам місіі Хрыста.
У жыцці Царквы хрысціянская сям’я з’яўляецца супольнасцю асоб, якая служыць знакам і вобразам камуніі Айца, Сына і Святога Духа. Яна выконвае тры асноўныя служэнні: абвяшчэнне Евангелля, малітва і сведчанне жыццём.
Бацькі з’яўляюцца першымі прапаведнікамі Евангелля і галоўнымі катэхетамі для сваіх дзяцей. Менавіта ў сям’і дзеці вучацца маліцца, пазнаваць любоў Бога і рыхтуюцца да прыняцця таінстваў.
Сям’я не проста з’яўляецца аб’ектам пастырскай апекі, але становіцца актыўным суб’ектам евангелізацыі. Праз сведчанне сваёй любові і вернасці хрысціянскія сужэнцы нясуць Евангелле ў свет.
Сям’я называецца «першай семінарыяй», бо менавіта ў атмасферы сямейнай малітвы і любові нараджаюцца і выспяваюць пакліканні да святарства і манаскага жыцця.
Каталіцкае сацыяльнае вучэнне сцвярджае прыярытэт сям’і над грамадствам і дзяржавай. Сям’я валодае неад’емнымі правамі, якія грунтуюцца на чалавечай прыродзе, а не на прызнанні з боку ўлады (Кампендый сацыяльнага вучэння, 214).
Сям’я — гэта «школа глыбейшай чалавечнасці», дзе асоба вучыцца салідарнасці, павазе да іншых і адказнасці (Gaudium et Spes, 52). Яна з’яўляецца месцам, дзе чалавек успрымаецца як мэта, а не як сродак, што служыць лепшай абаронай ад індывідуалізму і калектывізму.
Фундаментальная задача сям’і — служэнне жыццю праз нараджэнне і выхаванне дзяцей. Бацькі маюць першаснае права і абавязак выхоўваць сваіх дзяцей у адпаведнасці са сваімі маральнымі і рэлігійнымі перакананнямі.
Дзяржава абавязана абараняць і падтрымліваць інстытут сям’і, не прысвойваючы сабе тыя функцыі, якія сям’я можа выканаць самастойна. Грамадскі дабрабыт напрамую залежыць ад здароўя і стабільнасці сямейных саюзаў.
Сям’я ў каталіцкім разуменні — гэта не проста прыватная справа людзей, а святыня жыцця і супольнасць, ад якой залежыць будучыня чалавецтва і Царквы.