Сёння беларусы зноў выйшлі на акцыю салідарнасці, гэтым часам — каля амбасады Беларусі ў Вільні.
І асабліва кранальна было бачыць сярод удзельнікаў тых, хто яшчэ літаральна некалькі дзён таму сам знаходзіўся за кратамі, а сёння ўжо стаіць побач з намі на свабодзе.
Адна з удзельніц «вераснёўскай групы» сказала сёння вельмі простыя, але важныя словы: яна хоча дапамагаць, хоча быць карыснай і не хоча сядзець склаўшы рукі.
Пасля ўсяго, праз што гэтым людзям давялося прайсці, яны не страцілі галоўнага — жадання жыць, дзейнічаць, падтрымліваць іншых і заставацца вернымі сваім прынцыпам.
Нечалавечыя ўмовы не здолелі адабраць у іх годнасць і ўнутраную свабоду.
І сёння асабліва хочацца сказаць: як жа мы рады бачыць вас тут. На свабодзе. Побач. Разам з намі!
Жыве Беларусь!
І асабліва кранальна было бачыць сярод удзельнікаў тых, хто яшчэ літаральна некалькі дзён таму сам знаходзіўся за кратамі, а сёння ўжо стаіць побач з намі на свабодзе.
Адна з удзельніц «вераснёўскай групы» сказала сёння вельмі простыя, але важныя словы: яна хоча дапамагаць, хоча быць карыснай і не хоча сядзець склаўшы рукі.
Пасля ўсяго, праз што гэтым людзям давялося прайсці, яны не страцілі галоўнага — жадання жыць, дзейнічаць, падтрымліваць іншых і заставацца вернымі сваім прынцыпам.
Нечалавечыя ўмовы не здолелі адабраць у іх годнасць і ўнутраную свабоду.
І сёння асабліва хочацца сказаць: як жа мы рады бачыць вас тут. На свабодзе. Побач. Разам з намі!
Жыве Беларусь!