Гісторыя свята заснавана на царкоўным паданні пра цудоўнае выратаванне Канстанцінопаля. Паводле пераказу, у 910 годзе (па іншых крыніцах — у 860-м) Канстанцінопаль апынуўся ў аблозе ворагаў. Жыхары горада разам са святарамі сабраліся ва Улахернскім храме, дзе захоўвалася рыза Маці Божай, і горача маліліся аб выратаванні. Падчас начной службы Андрэй Юродзівы і яго вучань Епіфаній убачылі з’яўленне Багародзіцы. Яна ішла ў паветры ў атачэнні анёлаў і святых, малілася за хрысціян, а затым зняла са сваёй галавы пакрывала (амафор) і распрасцерла яго над усімі, хто быў у храме, як сімвал абароны і заступніцтва. Неўзабаве пасля гэтай з’явы захопнікі адступілі ад сцен горада без бою, і Канстанцінопаль быў уратаваны.
Покрыва — гэта вобраз бяспекі і пяшчотнай апекі. Ён не азначае, што вернік будзе пазбаўлены ўсіх выпрабаванняў. Хутчэй, ён нагадвае, што чалавек не застаецца сам-насам са страхам і болем, а можа звярнуцца да Бога, просячы заступніцтва Багародзіцы.
Марыя не замяняе Хрыста і не аддаляе ад Яго. Яе заступніцтва — матчына дапамога на шляху да Сына. Як у евангельскім вобразе Каны Галілейскай, Яна звяртае ўвагу на чалавечую патрэбу і накіроўвае да Ісуса: слухаць Яго і выконваць Яго слова.
Таму малітва да Багародзіцы — гэта не магічны спосаб пазбегнуць цяжкасцяў. Гэта просьба аб дапамозе, якая вядзе да большай веры, надзеі і вернасці Божай волі.
Сёння свята Покрыва можа стаць нагодай памаліцца за тых, хто церпіць ад вайны, хваробы, самоты ці несправядлівасці. Але давер да Марыі не заканчваецца малітвай: ён вучыць і самім быць побач з людзьмі, якім патрэбныя падтрымка, слова суцяшэння або канкрэтная дапамога.