Навошта беларусам ехаць паміраць за Украіну?А паміраць зусім не абавязкова. Нажаль, у башке многіх б…
А паміраць зусім не абавязкова. Нажаль, у башке многіх беларусаў, на падставе саўковага кіно і літаратуры, вайна – гэта калі сядзіш у акопе, потым вылазіш, крычыш «За Радзіму!» і накрываеш сабой варожы кулямёт.
З падобнай упэўненасцю часцяком у ПКК прыязджаюць добраахвотнікі. Маўляў: «Тры дні парухаюся і загіну героям». Калі праходзіць паўгады і гэтага не адбываецца, яны вымушаны цалкам перабудоўваць карціну свету.
Вайна – гэта не толькі штурмавыя часткі. І нават не толькі часткі, якія на нулі ці блізка. Гэта і кіроўцы, і механікі, і тылавая служба і шмат іншых варыянтаў, дзе ўвогуле ў руках аўтамат трымаць не трэба.
Але ж усе рэкруты праходзяць вельмі сур’ёзную падрыхтоўку цягам некалькіх месяцаў, у сярэднім за час навучання рэкрут на палігоне прастрэльвае 2000 куль з розных відаў зброі. Навучанне па БПЛА таксама пачынаецца з першага дня вучэбкі. Вельмі актуальная спецыялізацыя.
Зараз у нас інструктары, якія ў тым ліку трэнуюць і Азоў. А пасля асноўнага навучання, байцы яшчэ і дадатковыя курсы праходзяць, адпаведна сваёй спецыяльнасці. То бок, на момант прыняцца зароку, яны ўжо падрыхтаваныя байцы, па ўзроўню вышей стандартнага рускага мобіка ў некалькі разоў.
І нават пры гэтым, у штурмавыя падрозделы байцы трапляюць выключна добраахвотна, ніхто туды не заганяе. Пры гэтым, перад тым як даць на гэта згоду, кіраўніцтва палка разглядае фізічныя і псіхалагічныя здольнасці чалавека. Камандзіры робяць усё, каб пазбегнуць страт.
Але ж пяройдзем да больш лірычнай і не менш важнай часткі: якая матывацыя беларусу ехаць у ПКК?