Навіны_суполак

Жыхары Менску далучаюцца да Ночы расстраляных паэтаў. Імёны, светлыя словы і думкі забітых паэтаў застануцца з намі назаўжды. Восень – прыгожая пара года, яб якой пішуць амаль ўсе творчыя людзі. У нашай гісторыі гэта таксама час крыві, жудаснай страты амаль ўсіх таленавітых людзей таго часу і прыклад моцы чалавечай нянавісці!#МыПамятаем

​​Міхаіла Лапунова, бацьку палітзняволенага Мікіты Залатарова, перазатрымалі ў шосты раз па адміністратыўнай справе. Ён у няволі з 8 жніўня. Што патрэбна пацукам – здагадацца не складана. Хочуць, каб адмовіўся ад сына. Мо нават асудзіў яго ў інтэрв’ю азаронку. І, мабыць, лукашысты не разумеюць, чаму ж план не працуе. Людзі звычайна судзяць па сабе. З пачварамі, […]

Юрка Лявонны,29.07.1908 – 29.10.1937 гг. РаспляскаласяЎ прасторы сонца.Зелянее стромкая трава.Ад жыцця не стану я ў старонцы,Буду ранне шчыра вартаваць. Будуць песні раўчакамі ліцца –І не сядзе на суку тым жаль.Не пахіліць лозаў вецер ніцы,Не загіне ў просіні мяжа. Заглядзіцца месяц сівагрывы,Дол пакрые тонкім серабром.Пройдзе ноч няскончаным урыўкам,Каб схавацца ўранні за гарой. У прасторы –Ураган сваволіць.Льецца з клёнаў жоўтае лісцё.Прывітаю я […]

​​Тодар Кляшторны,11.03.1903 – 30.10.1937 гг. Успамін Вячэрнія сцені апалі…Над рэчкаю дрэмле сасна,А там,У бярозавых далях,Блакіт асыпае вясна.Я першую песню калісьціСкладаў а такой жа пары…Шапталася соннае лісцеЎ вячэрніх агарках зары.Дрыжалі зыбучыя хвалі,Каціліся ў сінь туманоў…Гуслярылі звонкія даліНа струнах лясных салаўёў…Мінаюць і дні і нядзелі(Мінулага зноў не сустрэць),Агаркі зары дагарэлі,А песні ў душы не згарэць…Я першую песню […]

Валеры Маракоў,27.03.1909 – 29.10.1937 гг. Палюбіў я асенняе раннеІ красу зарунелых далінМо затым, што у срэбным туманеАпавіты жальбою палі, –Палюбіў я асенняе ранне. Ў гэтым ранні, халодным і сінім,Многа шчырасці й многа крыві.Чуеш, там, за шырокай далінай,Нехта кажа: – Валеры, жывіЎ гэтым ранні халодным і сінім. Ціха сцелецца жоўтае лісце,І пяе аб мінулым трава,Што цяпер весялей, як […]

Міхась Чарот,07.11.1986 – 29.10.1937 гг На могілках                                       Ахвярую А… Спявай мне, дзяўчынка, пра кветкі, пра гай,Пра лепшыя дні, пра вясну,Пра наша каханне, галубка, спявай –Пад ціхі твой спеў я засну. Ці помніш спатканне, нясмелы пагляд…Нам зорка там з неба упала,Там месячык ясны ўзіраўся на сад,Ты думкі мае угадала. І песню пачуў я, ты пела […]

Юлі Таўбін, 15.09.1911 – 30.10.1937 гг Ты помніш, помніш, безумоўна,І тую ноч, і той настрой,Што панаваў над намі роўна, –І над табой, і нада мной… Драты дрыжалі пераборам,Аб нечым дзіўным месяц сніў,І рысы даўняга сабораТак чотка млелі ў вышыні. Нячутна шамацела лісце,Саткалі зоры з срэбра ніць…У тую ноч мы паклялісяЖыць і любіць… Любіць і жыць. […]

​​У ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 г у мінскай унутранай турме НКУС былі расстраляныя больш за 130 дзеячаў беларускай культуры і навукі. Чэкісты не панеслі ніякага пакарання за свае злачынствы, а турма ператварылася ў СІЗА КДБ, і там зноў трымаюць палітзняволеных. Гісторыя паказала: нельга так проста перагарнуць старонку, бо тады старонка гэтая будзе […]

​​Звычайны шэры восеньскі дзень – ніякіх гучных падзей. Давайце ўзгадаем сёння людзей, якіх рэдка ўзгадваюць. Іх імёны часам мільгаюць у допісах “Вясны”. У Беларусі +10 новых палітвязняў. У спісе экстрэмістаў +30 прозвішчаў. Людзі часцяком прагортваюць такія допісы – хіба толькі там трапілася знаёмае імя. Пачатак іх гісторыі можна пачуць у сціплай навіне: хапун на прадпрыемстве, […]

​​Паўла Кучынскага, былога вайскоўца, судзяць за тэрарызм. “Сілавікі” затрымалі яго па “справе інкасатараў”, і пад катаваннямі прымусілі напісаць у байпол і прапанаваць здзейсніць дыверсіі. Мянты самі прыдумалі тэракт і пасадзілі за гэты тэракт невінаватага? Гэта не ўпершыню, і гэта не таямніца. Усе разумеюць, што ніякіх тэрарыстаў не было, а чалавека сілай прымусілі  ўдзельнічаць у пастанове. […]