Вынас вясельнага каравая — адзін з найпрыгажэйшых і найурачыстых момантаў беларускага вяселля. Пасля таго як маладыя прайшлі ўсе абрады і пачалося вяселле, на світанку наступаў час каравая — сімвала шчасця, дастатку і адзінства новай сям’і.
Каравай пяклі загадзя — з пшанічнай мукі, з песнямі і добрымі пажаданнямі. Яго ўпрыгожвалі кветкамі з цеста, птушкамі і сонейкам — каб жыццё маладых было светлае і гарманічнае.
Калі прыходзіў час вынасу, жанчыны ў святочных уборах перадаваліся яго сватам на вышываным рушніку. Сваты танцуючы і круцячыся па сонцу неслі каравай да маладых пад песню. Потым каравай дзялілі: вярхушку оддавалі маладым, каб жылі ў згодзе і дастатку, парэшву – музыкам, а потым і ўсім гасцям, каб падзяліцца радасцю і шчасцем.
Гэты абрад і сёння захоўвае сваё значэнне — як сімвал яднання, любові і народнай традыцыі
Каравай пяклі загадзя — з пшанічнай мукі, з песнямі і добрымі пажаданнямі. Яго ўпрыгожвалі кветкамі з цеста, птушкамі і сонейкам — каб жыццё маладых было светлае і гарманічнае.
Калі прыходзіў час вынасу, жанчыны ў святочных уборах перадаваліся яго сватам на вышываным рушніку. Сваты танцуючы і круцячыся па сонцу неслі каравай да маладых пад песню. Потым каравай дзялілі: вярхушку оддавалі маладым, каб жылі ў згодзе і дастатку, парэшву – музыкам, а потым і ўсім гасцям, каб падзяліцца радасцю і шчасцем.
Гэты абрад і сёння захоўвае сваё значэнне — як сімвал яднання, любові і народнай традыцыі