У новым выпуску – пра літоўскую літаратуру па-беларуску. Чаму гэтым варта цікавіцца і што канкрэтна варта пачытаць. Пра пераклады Алеся Разанава, якія ўжо – нятленка. Пра зусім нядаўнія выданьні – “Белы саван” Шкемы і “Туўлу” Кунчынаса ў перакладах Сяргея Шупы. Пра “Віленскі покер” Гавяліса (дзякуй, Паўліна Вітушчанка!). І пра кнігу вершаў Томаса Венцлавы, пару зь якіх чытаю ў сваіх перакладах:
Ня веру ў беды, верачы сябрам! Бо ў памяці і ўяўнае магчыма – Падзелены на ўсіх няісны храм, Адлегласьць паміж сьветам і вачыма. Хай зранку ўсё растане й праміне І сонца іх сьляды зь люстэрка змые, Ды крокі іх сыходзяцца ўва мне, Нібыта паралельныя прамыя.
